သူငယ္ခ်င္းေကာင္း
သူငယ္ခ်င္းေကာင္းဆိုသည္ႏွင့္ကၽြန္မေျပးျမင္မိသည္မွာ ငယ္ငယ္ကက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးေ၀ေအး…..။ ျဖိဳးေ၀ႏွင့္ကၽြန္မစတင္ဆံုေတြ႔ခဲ့သည္မွာ ကၽြန္မ၅တန္းတက္သည့္အခ်ိန္တြင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္မ၅တန္းေရာက္ သည့္ႏွစ္တြင္သူမက၄တန္း။ အသက္တူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္းျဖိဳးေ၀ကေက်ာင္းအပ္ေနာက္က်သည့္အတြက္ ကၽြန္မထက္သူမကတစ္တန္းငယ္ေနသည္။ ကၽြန္မတုိ႔ခ်င္းက အိမ္ေခါင္းရင္းႏွင့္ေျခရင္းကပ္လ်က္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္လဲပိုတြဲမိသည္။ သူမကေတာ့ကၽြန္မရဲ ႔ရင္ဖြင့္ရာ၊ တီးတိုးတိုင္ပင္စရာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ အခုလက္ရွိလဲအတြဲမပ်က္ေသးပဲ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ေကာင္းတိုင္ပင္၊ ဆိုးတိုင္ပင္သူငယ္ ခ်င္းမ်ားအျဖစ္မွီခိုေနဆဲပဲျဖစ္သည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္မကခ်စ္စႏိုးႏွင့္ေခၚေသာညိဳေလး….။ ညိဳေလးကကၽြန္မႏွင့္၅တန္း ကတည္း ကအတန္းတူသူငယ္ခ်င္း အခုထိလဲအဆက္အသြယ္မျပတ္ေသးေသာသူငယ္ခ်င္း။ ကၽြန္မကႏိုင္စားေနၾက။ ကၽြန္မႏွိပ္စက္သမွ်ကိုအသည္းခံႏိုင္ဆံုးခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္…..။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့တကၠသိုလ္တက္တဲ့အခ်ိန္မွစတင္ဆံုေတြ႔ခဲ့ရသည့္ သီတာမ(ေခၚ)မယ္သီတာ…..။ ကၽြန္မကသူ႔ကိုနာမည္မ်ိဳးစံုႏွင့္ခ်စ္စႏိုးေခၚတိုင္း ျပံဳးစိစိမ်က္ႏွာႏွင့္ ကၽြန္မကိုလက္ေမာင္းကေလး ပုတ္ကာ ရယ္ေနတတ္သည္။ သီတာမၾကီးကေတာ့ တကၠသိုလ္ေရာက္မွေတြ႔ခဲ့ၾကေပမဲ့ ကၽြန္မသူ႔ကိုအရမ္းခ်စ္သည္။ ကၽြန္မဘယ္ေလာက္စိတ္ဆိုးေအာင္စလဲ သီတာမကကၽြန္မကိုဘယ္ေတာ့မွစိတ္မဆိုးတတ္ပါ။ ကၽြန္မအစလြန္ရင္ေတာ့သူမကမ်က္ႏွာတည္တည္ေလးႏွင့္ပင္ တည္မလိုရယ္မလိုလုပ္ေနရင္ ကၽြန္မက သူမနာမည္ပါသည့္သီခ်င္းမ်ားျဖစ္ေသာ သီတာေနပါဦး သီတာေနပါဦး သီတာကိုသိပ္ခ်စ္တယ္သိရဲ ႔လား မယ္သီတာဒႆအေပၚမွာ စသည့္သီခ်င္းမ်ားျဖင့္သူမကိုေစာင္းဆိုရင္ ဘယ္လိုမွတည္တည္မေနႏိုင္ပဲ သြားတက္ေလးေပၚေအာင္ရယ္ပါေတာ့သည္။
မိတ္ေဆြေကာင္း
မိတ္ေဆြေကာင္းကို ေက်ာင္းတက္စဥ္ဆံုေတြ႔ျခင္းမဟုတ္ပဲ လုပ္ငန္းခြင္တြင္ဆံုေတြ႔ရသည့္သူဟု ကၽြန္မခြဲျခား ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းလုပ္စဥ္တြင္ ၀န္ထမ္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ကၽြန္မၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါေသာ္လည္း ထို၀န္ထမ္းေတြထဲမွာတြင္မွ အတုယူစရာ၊ ေလးစားစရာေကာင္းေသာအမ(၂)ေယာက္ အေၾကာင္းေရးသား လုိပါတယ္။ မသက္ဟုကၽြန္မကေခၚေသာအမႏွင့္ မေအးခိုင္ဟုေခၚေသာတစ္ေယာက္….။
သူမတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လံုးသည္စကားေျပာနဲသည္ ေျပာရင္ေျဗာင္ဖြင့္ေျပာသည္။ ဘယ္သူ႔မ်က္ႏွာမွမေထာက္ပဲ မညွာမတာေျပာတတ္သည္။ ေျပာရဲဆိုရဲရွိသည္။ အလုပ္လုပ္ရာတြင္တိက်သည္။ ျပတ္သားသည္။ အစီအစဥ္ တက်လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆီမွအတုယူစရာမ်ား မ်ားစြာအတုခိုးခဲ့ရသည္။ ေလးစားထိုက္ ေသာမိတ္ေဆြညီအမမ်ားျဖစ္သည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္မႏွင့္မေတာ္လိုက္ရေသာေယာင္းမေလးေကသီျဖစ္ပါတယ္။ ေကသီသည္ ကၽြန္မထက္၇ႏွစ္ခန္႔ငယ္ပါေသာ္လည္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္းဆိုလဲဟုတ္၊ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုလဲဟုတ္၊ ညီအမဆို လဲဟုတ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးေတာ္ခ်င္လို႔ကၽြန္မေမာင္ေလးနဲ႔စပ္ပါေသာ္လည္း သူတို႔ဖူးစာမပါေသာေၾကာင့္ ထင္သည္။ ကၽြန္မႏွင့္အမ်ိဳးမေတာ္လိုက္ရပါ။
အဓိကတြဲျဖစ္ရျခင္းကေတာ့ သူမတုိ႔သည္ ႏႈတ္လံုျခင္း၊ အနစ္နာခံျခင္း၊ သစၥာရွိျခင္း၊ စကားကိုလွည့္ပတ္မေျပာ တတ္ျခင္း၊ မလိမ္ညာတတ္ျခင္း၊ ပြင့္လင္းျခင္း၊ သူတစ္ပါးနစ္နာမည့္အလုပ္ဆိုမလုပ္ကိုင္တတ္ျခင္း၊ ကၽြန္မကို အရမ္းခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္သည္းခံျခင္း၊ ကၽြန္မႏွင့္ပတ္သက္၍အထိအခိုက္အေျပာမခံျခင္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ ေယာက္အျပန္အလွန္ရိုေသေလးစားျခင္း…. စသည့္အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ကၽြန္မတြင္အျခားအျခားေသာသူငယ္ခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာ၊ မိတ္ေဆြေပါင္းမ်ားစြာထပ္ေတြ႔ပါေသာ္လည္း ကၽြန္မဘ၀တြင္အမွတ္တရႏွင့္ေလးစားစရာေကာင္းသည့္ သူငယ္ခ်င္း(၃)ေယာက္ႏွင့္ မိတ္ေဆြ(၃)ေယာက္ကို အမွတ္တရအေနႏွင့္ေရးသားမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဤပို႔စ္ကို ေမာင္ငယ္သူရႆ၀ါကတဂ္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ၾကာသြားသည့္အတြက္ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႔ ေတာင္း ပန္စကားဆိုရင္း ဒီပို႔စ္အတြက္ဘုန္းသန္႔ေလးေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ….။
မူပိုင္ = ႏွင္းဆီနက္